Er zijn adresjes in Parijs die veel meer zijn dan alleen plekken om te eten. De markt van Les Enfants-Rouges was daar een van. Tussen spontane lunches, culinaire uitstapjes en kleine buurtgewoontes door had deze instelling in de Marais, met net dat beetje extra ziel, dat bepaalde iets dat ervoor zorgde dat we er steeds weer terug wilden komen. Nu de markt door een brand is getroffen, laten we dan terugdenken aan die kleine geneugten die de markt zo charmant maakten.
1. Als je zin had om op reis te gaan zonder Parijs te verlaten
Een broodje zo lang als je arm bij Alain Miam Miam, een couscous ‘zo lekker als daar’ bij Le Traiteur marocain, een tussenstop bij de geweldige Table du Marché waar je met vrienden de wereld betoverde, gezellig aan tafel met een goede fles… Op de Enfants-Rouges-markt hoefde je maar een paar stappen te zetten om je smaakpapillen op reis te sturen en lekker te smullen met vrienden.
Dat was de magie van deze plek: onder één dak vermengden de verlangens zich en kon iedereen zijn geluk vinden. Soms kwam je met een heel specifiek idee in je hoofd, om vervolgens van gedachten te veranderen bij het zien van de borden van je buren. Je ging aan tafel zitten, kocht iets wat je niet altijd echt nodig had, trotseerde de lange rijen voor bepaalde kraampjes… En misschien is dat wel de mooiste herinnering aan Les Enfants-Rouges: een plek waar je kwam om te lunchen, maar waar je altijd een goede reden had om terug te komen en iets anders te proeven.
2. Toen een spontane lunch het leukste moment van de dag werd
Je hoefde geen tafel drie weken van tevoren te reserveren of twintig minuten te besteden aan het uitzoeken van een restaurant. De markt van Les Enfants-Rouges had dat spontane karakter waar we in Parijs zo van houden: je ontmoette vrienden, liep langs de kraampjes, twijfelde voor de toonbanken en liet je uiteindelijk leiden door je eetlust. Een lunch die een uurtje zou duren, kon gemakkelijk veel langer duren. En eerlijk gezegd, wie zou daarover klagen?
3. Toen de markt ons eraan herinnerde dat je Parijs ook aan de toonbank beleeft
In een tijd waarin de hippe nieuwe adresjes zich als paddenstoelen uit de grond schieten, behield Les Enfants-Rouges die bijzondere charme van plekken waar je net zozeer voor de sfeer komt als voor wat er op je bord ligt. Je kwam er mensen tegen, zat er soms een beetje krap, nam de tijd om de kraampjes en de drukte om je heen te bekijken. Niets spectaculairs, gewoon die levendige en imperfecte energie die de Parijse markten zo bijzonder maakt… En vooral deze markt.
4. Toen we ons realiseerden dat deze plek de eeuwen had doorstaan
De Marché des Enfants-Rouges, opgericht in 1615, wordt beschouwd als de oudste overdekte voedselmarkt van Parijs. Achter de kraampjes en toonbanken schuilde dus meer dan vier eeuwen geschiedenis. Het meest verbazingwekkende? Je kon er lunchen zonder ook maar aan zijn verleden te denken. Dat maakte de plek ongetwijfeld zo aantrekkelijk: hij maakte deel uit van de geschiedenis van Parijs en was tegelijkertijd diep verankerd in het dagelijks leven van de inwoners.
5. Toen we beseften dat het niet alleen een culinaire plek was, maar veel meer dan dat
Eigenlijk ging het bij Les Enfants-Rouges niet alleen om één bepaald gerecht. Het was ook de sfeer, een ontmoetingsplek, een vertrouwde omgeving, een onmisbare tussenstop tijdens een wandeling door de Marais en een stukje Parijse levensstijl. Je kwam er om te eten, maar soms ging je weer weg met de herinnering aan een lunch met vrienden, een culinaire ontdekking of een zaterdagmiddag die een onverwachte wending had genomen.
En nu?
Na de brand blijft één vraag hangen: wat zullen we het meest missen aan deze markt? Een favoriete kraam, een gerecht dat je niet meer kon overslaan, een weekendritueel of gewoon het plezier om die zo bijzondere sfeer weer te proeven?
Want achter de muren en kraampjes zijn de plekken die er echt toe doen juist die waar je herinneringen opbouwt. En de markt van Les Enfants-Rouges had zeker nog veel meer te vertellen…