Heb je ooit gehoord van Victor Lustig? In 1925 wist de oplichter een Parijse schroothandelaar ervan te overtuigen dat hij net de Eiffeltoren had gekocht, met zijn zo’n 7.300 ton ijzer. Natuurlijk was de stad Parijs helemaal niet van plan om het monument te verkopen. We vertellen je het verhaal van de meest brutale Parijse oplichter.
Zoals elke goede bedrieger doet de man zich voor als een hoge ambtenaar, gebruikt hij valse officiële brieven en roept hij verschillende professionals uit de metaalrecyclingbranche bijeen op een chique plek die niemand minder is dan het Hôtel de Crillon.
In 1925 was het verkopen van de Eiffeltoren nog niet zo’n absurd idee als vandaag de dag
Gustave Eiffel stierf in 1923; de Eiffeltoren was toen pas 36 jaar oud, het onderhoud kostte veel geld en de pers schreef over de financiële problemen rond het monument, dat toen nog niet het Franse symbool was dat we vandaag de dag kennen. Lustig begreep dat hij hiermee een verhaal had dat geloofwaardig genoeg was.
Hij vertelt de schroothandelaren dus dat het besluit vertrouwelijk is, maar al genomen: de toren moet worden afgebroken en het metaal verkocht. Van de benaderde mannen wordt André Poisson zijn doelwit. Die betaalt uiteindelijk om de opdracht binnen te halen. Tegen de tijd dat hij doorheeft dat hij is opgelicht, heeft Lustig het geld al geïnd en Frankrijk verlaten om naar Oostenrijk te gaan. Je leest vaak dat Victor Lustig de Eiffeltoren daarna nog een tweede keer zou hebben verkocht, maar dat is een mythe, hoewel hij het wel degelijk nog eens zou hebben geprobeerd.
De Eiffeltoren was slechts één episode in een toch al goed gevulde carrière als oplichter. Lustig gebruikte 47 pseudoniemen en had meerdere valse paspoorten bij zich. Een van zijn andere specialiteiten was een zogenaamde machine die bankbiljetten kon namaken, die hij verkocht aan slachtoffers die ervan overtuigd waren dat ze een manier hadden ontdekt om geld te maken.
In de jaren 1930 begon hij aan een grootschalig valsgeldnetwerk in de Verenigde Staten, groot genoeg om langdurig de aandacht van de Secret Service te trekken. Hij werd in mei 1935 in New York gearresteerd, maar wist een paar maanden later zelfs te ontsnappen door met een touw van lakens uit zijn cel te klimmen, voordat hij weer werd opgepakt.
Uiteindelijk werd hij veroordeeld tot twintig jaar gevangenisstraf en naar Alcatraz gestuurd. Omdat hij ziek was, werd hij overgebracht naar een federale medische instelling in Missouri, waar hij in 1947 aan een longontsteking stierf. Zelfs zijn ware identiteit blijft in nevelen gehuld: uit onderzoek dat veel later werd gedaan in de stad waar hij zei geboren te zijn, kwam geen enkel formeel bewijs naar voren dat hij daar daadwerkelijk geboren was.
Honderd jaar na zijn Parijse stunt blijft zijn naam vooral verbonden met dit ongelooflijke idee dat een paar dagen lang werkelijkheid werd: mensen laten geloven dat een particulier de Eiffeltoren in losse onderdelen mee naar huis kon nemen.