Drie jaar na haar dood keert wijlen Miss Tic terug naar waar het allemaal begon: in het13ᵉ arrondissement van Parijs. Op een steenworp afstand van haar vroegere atelier zal een hommage-tentoonstelling helemaal aan haar gewijd zijn. Als een voor de hand liggend gebaar. Als een terugkeer naar zijn roots. Een knipoog naar zijn onsterfelijke kunst.
In Parijs zal de eerste tentoonstelling gewijd aan Miss. Tic sinds haar dood
De tentoonstelling “Je suis partie pour rester” is het resultaat van een samenwerking tussen Antoine en Charlotte Novat, stiefkinderen van de kunstenares en hoeders van haar werk, en Mathilde en Gautier Jourdain, oprichters van de galerie Mathgoth, en is veel meer dan een lofrede. Het is een reis naar het hart van het vrije en subversieve denken van Miss.Tic. En natuurlijk zullen haar mooie, wilskrachtige heldinnen er ook zijn.
De gratis tentoonstelling “Je suis partie pour rester
Op een steenworp afstand van BNF, in het hart van een ruwe betonnen ruimte van meer dan 300 m², belooft de tentoonstelling een poëtische wandeling te worden. Er worden zo’n zestig werken, persoonlijke voorwerpen, niet eerder gepubliceerde foto’s en notitieboeken tentoongesteld. Er zijn ook sjabloonmatrices die nog nooit eerder zijn getoond. Er zal zelfs een hele zaal gewijd zijn aan archiefvideo’s van Miss. Tic, achter de schermen van haar creatie. Toen ze haar artistieke nalatenschap toevertrouwde aan Antoine en Charlotte Novat, zei Miss.Tic wrang: “Het kan een vergiftigde kelk zijn”. Voor hen isde essentie van detentoonstelling Je suis partie pour rester om bezoekers onder te dompelen in het werk, de intimiteit en de gedachten van de getalenteerde en eeuwige Miss Tic. Een compendium van emoties, te ontdekken vanaf 27 september 2025.
Miss. Tic, vrije, trotse en geëngageerde straatkunst
Sinds de jaren 80 heeft Miss.Tic de muren van Parijs tot de vitrines van haar gedachten gemaakt. Met haar dromerige, femme fatale silhouetten, altijd trots aangenomen, heeft de feministische dichteres van de straatkunst een geheel eigen stijl opgelegd. Een bevrijde, pikante vrouwelijkheid die niemand om toestemming vraagt.
“De man is een wolf voor de man en een sloeber voor de vrouw”, “Ik heb met een leger van gevoelens geslapen”, “Het lichaam op dieet liegt”… Dit zijn slechts enkele van de scherpe, cultusachtige zinnen , bedrieglijk licht, die haar moderne, geestige muzen aankleden. Op de muren van Montmartre, Ménilmontant of de Butte-aux-Cailles nemen haar stedelijke pin-up heldinnen de macht terug. Ver van het vrouw-object zijn haar muzen geestig, provocerend, romantisch, ongedisciplineerd en hartstochtelijk paradoxaal. Een beetje zoals de vrouwen van vandaag…
Je wordt gegarandeerd verliefd!