Midden op de Boulevard de Clichy komen de Parijzenaars hier weliswaar boodschappen doen, maar je moet weten dat nummer 53 vroeger een heel ander soort plek was! Tijdens de Belle Époque moest je tussen de kaken van een reusachtige demon door om het cabaret l’Enfer binnen te komen! Met zijn dreigende ogen en figuren omringd door vlammen was het een van de meest extravagante gevels van Parijs.
De plek werd aan het einde van de 19e eeuw bedacht door Antonin Alexander, een ondernemer in de showbusiness, en kwam voort uit een nogal ongewoon idee: twee cabarets naast elkaar te vestigen die het paradijs en de hel uitbeeldden. Na enkele decennia in bedrijf te zijn geweest, verdween het cabaret in 1950 ten gunste van de naburige Monoprix, die de gebouwen had opgekocht om uit te breiden.
Een van de meest bijzondere cabarets van de hoofdstad
In de tijd van het cabaret begon de show al op de stoep: een portier riep de voorbijgangers toe om ze te overtuigen door de indrukwekkende bek van het monster te stappen. Binnen zorgden decors met vlammen en ketels, en figuren verkleed als duivels of begrafenisondernemers voor een ietwat griezelige sfeer. En op het podium waren er fantasierijke goochel- en illusieshows te zien.
Vlak ernaast vond je dus het cabaret ‘du Ciel’, waarvan het concept juist helemaal op het tegenovergestelde was gebaseerd. Achter een gevel geïnspireerd op de middeleeuwen vond je daar juist engelen, wolken en hemelse gezangen. Volgens de legende werd er zelfs gewijde wijn geserveerd, rechtstreeks uit grote kelken. De locaties, die van dezelfde eigenaar waren, behoorden tot de weinige zalen in Parijs die zoiets ongewoons te bieden hadden.
Helaas was de belangstelling van de Parijzenaars voor het dubbele cabaret niet genoeg om het te redden. Na de Tweede Wereldoorlog raakten Le Ciel et l’Enfer in ernstige financiële moeilijkheden, wat uiteindelijk leidde tot de overname door Monoprix. Helaas bleef er niets over van de originele inrichting, en waar de nachtbrakers uit de Belle Époque vroeger konden kiezen tussen de hemel en de hel, zien voorbijgangers nu de schappen van een supermarkt.