Vanaf de weg is het bijna onmogelijk om het te zien. Je moet door het bos lopen, langs de oude lanen van het park en je een weg banen door de begroeiing voordat je het silhouet kunt onderscheiden. Tussen de bomen doemt dan een groot Anglo-Normandisch landhuis op met gapende ramen, dat langzaam door de natuur wordt opgeslokt. Op slechts zo’n dertig kilometer van Parijs is het kasteel van Angervilliers, ook bekend als het Domaine des Trois Colonnes, uitgegroeid tot een van de beroemdste verlaten plekken van Île-de-France.
Een verlaten kasteel midden in het bos
Het imposante landhuis telt drie verdiepingen, zo’n vijftien kamers en kijkt uit over een landgoed van bijna vijftig hectare. Maar ondanks dat het eruitziet als een groot aristocratisch landgoed, is het kasteel dat je vandaag de dag ziet relatief recent in de lokale geschiedenis. Het is aan het begin van de 20e eeuw gebouwd op de plek van oude landhuizen waarvan de oorsprong teruggaat tot de middeleeuwen.
Maar de geschiedenis van het domein neemt een wending tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het kasteel werd tijdens het conflict bezet door de Duitsers en is ook verbonden met het tragische lot van de toenmalige eigenaren, die stierven tijdens hun deportatie. Na de oorlog wisselt het kasteel verschillende keren van eigenaar, zonder ooit zijn vroegere glorie terug te vinden. Een van de eigenaren was onder meer Gustave Leven, de beroemde directeur van Perrier, maar er kwam nooit echt een duurzaam restauratieproject van de grond.
De decennia verstrijken en het landgoed raakt langzaam aan zijn lot overgelaten. Waar vroeger verzorgde gazons, bloemperken en zorgvuldig aangelegde lanen lagen, wint het bos geleidelijk terrein. De bomen rukken op, de gevels raken in verval en sommige kamers beginnen in te storten.
Tegenwoordig trekt het kasteel vooral bezoekers aan vanwege die bijzondere sfeer. Achter de vervallen muren zijn nog enkele sporen van de vroegere pracht en praal te zien: monumentale trappen, houten lambrisering, sierlijsten en schouwen getuigen van het comfort dat het landgoed in zijn hoogtijdagen kon bieden.
In het hart van het park, naast de bossen en het meer die het landhuis omringen, staan nog drie zuilen in Grieks-Romeinse stijl. Zij hebben het domein zijn bijnaam Domaine des Trois Colonnes gegeven, die tegenwoordig veel gebruikt wordt door urbex-liefhebbers.
Hoewel het kasteel een begrip is geworden in de wereld van urban exploration, is het belangrijk om te onthouden dat het nog steeds privé-eigendom is en gesloten voor het publiek. Toegang is verboden en de vergevorderde staat van verval van sommige gebouwen maakt een bezoek bijzonder gevaarlijk.
Op slechts enkele kilometers van de drukte van Parijs vertelt dit vergeten landhuis op zijn eigen manier een eeuw aan geschiedenis, tussen grandeur, drama en langzaam verdwijnen.