Er is zo’n vreemde leeftijd waarop je al geen kind meer bent, maar nog niet helemaal vrouw. Een kwetsbare overgang, vol tegenstrijdigheden: je bent op zoek naar wie je bent, kleding wordt bijna een taal, en je schommelt tussen het verlangen om erbij te horen en de wens om je eruit te onderscheiden. Het is precies die tussenfase die het Grand Palais wil verkennen met de tentoonstelling Girls. Adolescentie, mode en rebellie, van 9 december 2026 tot 21 maart 2027
Waar droomt een jong meisje van?
Via mode, fotografie, film en hedendaagse kunst onderzoekt de tentoonstelling hoe de identiteit van adolescente meisjes wordt gevormd en welke beeldvormingen daarbij horen. Louise Bourgeois, Martin Margiela, Simone Rocha… maar ook Sofia Coppola: allemaal blikken op die leeftijd waarop alles nog mogelijk lijkt, en toch al vreselijk vastgelegd is. En om alle nuances te vatten, brengt de tentoonstelling fragmenten daarvan samen: kleding en accessoires, foto’s, kunstwerken, filmfragmenten, archiefmateriaal en alledaagse voorwerpen vullen elkaar aan in vijf secties.
Het is dan ook moeilijk om niet aan de zusjes Lisbon uit „Virgin Suicides“ te denken. Vijf tienermeisjes, opgesloten in een verstikkende gezinswereld, bekeken en begerend door de jongens om hen heen, maar wier innerlijke wereld voor hen ongrijpbaar blijft. De meisjes worden bekeken, maar lijken zelden – echt – gehoord te worden.
De tiener, de eeuwige filmheldin
Van *La Boum* tot *LOL*, van de verontrustende onstuimigheid van *Thirteen* tot de verfijning van *L’Effrontée*: de filmwereld heeft deze leeftijd van binnenuit in beeld gebracht. Andere werken, zoals *Lolita* of *Virgin Suicides*, gaan ook over de blik die op tienermeisjes wordt geworpen, ergens tussen fascinatie, fantasie en projecties in. Uiteindelijk blijft dezelfde vraag over: wie vertelt er over jonge meisjes? En wat als juist daar de hele ambiguïteit van de vrouwelijke puberteit zit? In die kloof tussen wat anderen zien, wat we laten zien en wat er van binnen speelt…
Verveling, die rare plek waar alles begint… tussen dromen, verwachtingen en verlangens
Wat nog verrassender is: ‘Girls’ wijdt ook een deel van de tentoonstelling aan verveling. Niet de verveling waarin niets gebeurt. Integendeel: achter die stilstand schuilen mijmeringen, verwachting en het verlangen naar verandering. Ook hier komen de beelden uit Virgin Suicides bijna instinctief terug: tienerkamers, muziek, tijdschriften, kleding, liggende lichamen die niets lijken te doen… terwijl er van binnen alles aan het veranderen is.
Toen tijdschriften nog deel uitmaakten van de tienerjaren
Tienerbladen zijn juist bijna verdwenen. In de jaren 1990-2000 begeleidde deze speciale pers op haar eigen manier die zo bijzondere overgang van kindertijd naar volwassenheid: je zocht er antwoorden, rolmodellen, soms gewoon het gevoel begrepen te worden. Sociale media hebben sindsdien hun plaats ingenomen, maar hebben deze essentiële en kwetsbare transformatie ook een beetje op zijn kop gezet: tegenwoordig ga je bijna zonder overgang van de kindertijd naar een vrouwelijkheid die voortdurend wordt tentoongespreid, becommentarieerd en in scène gezet. In dat opzicht resoneert de tentoonstelling Girls op een vreemde manier met onze tijd.
Want misschien is dat uiteindelijk wel wat vijftien zijn inhoudt: je in stilte vormen onder de blikken van anderen. Identiteiten uitproberen zoals je kleding past. Opgemerkt willen worden en tegelijkertijd dromen om te verdwijnen. Ja, zowel in de film als in het echte leven fascineert de vrouwelijke puberteit misschien net zo veel als dat ze ontglipt aan degenen die haar proberen te definiëren. Maar stel dat we, voor de duur van een tentoonstelling, de meisjes eindelijk zelf zouden laten vertellen wat er zich achter de deur van hun slaapkamer afspeelt?
Praktische info
Tentoonstelling: Girls. Adolescence, mode en rebellie
Van 9 december 2026 tot 21 maart 2027
Grand Palais, 7 avenue Winston-Churchill, 75008 Parijs
*De kaartverkoop begint op 6 oktober 2026