Met een pot vol centimes naar de kassa gaan om ze eindelijk kwijt te raken, lijkt misschien volkomen legaal. Euro-munten zijn immers wettig betaalmiddel. Toch mag een winkelier de betaling weigeren zodra je hem meer dan 50 munten in één keer aanbiedt.
En het aankoopbedrag maakt daarbij geen verschil. Je zou in theorie 51 cent willen betalen met 51 muntjes van 1 cent: de verkoper zou het recht hebben om nee te zeggen. Omgekeerd overschrijdt een betaling van 100 euro, bestaande uit 50 muntjes van 2 euro, op zichzelf deze limiet niet.
Een Europese regel die ook in supermarkten geldt
Deze regel komt niet voort uit een specifiek beleid van Carrefour, Lidl, Aldi of Leclerc. Hij geldt voor alle Franse winkels en, in bredere zin, in de landen van de eurozone.
Dit principe bestaat al sinds de invoering van de eenheidsmunt: niemand is verplicht om meer dan 50 munten bij één betaling te accepteren. Zonder deze limiet zou een klant in theorie een groot bedrag kunnen betalen met honderden of zelfs duizenden kleine munten, wat het incasseren aanzienlijk zou bemoeilijken. Er staat echter geen boete op als een klant probeert te betalen met 51 munten. De winkelier mag deze betaalwijze gewoon weigeren en om een andere manier van betalen vragen.
De regel is des te verrassender omdat winkels in principe contant geld moeten accepteren. Het zonder geldige reden weigeren van bankbiljetten of munten die wettig betaalmiddel zijn, kan een ondernemer zelfs een boete opleveren van maximaal 150 euro.
Munten zijn niet de enige situatie waarin een contante betaling kan worden geweigerd. De klant moet normaal gesproken gepast betalen. Als je een aankoop van 6 euro wilt betalen met een biljet van 200 euro en de winkelier heeft niet genoeg wisselgeld om je terug te geven, mag hij het biljet dus weigeren.