Op slechts enkele meters van de Notre-Dame hebben archeologen misschien wel een van de belangrijkste overblijfselen gevonden die ooit zijn ontdekt om de oorsprong van Parijs te begrijpen. Tijdens opgravingen die sinds februari 2026 worden uitgevoerd, is een imposante muur gevonden die bestaat uit een combinatie van stenen en houten balken. De muur is over een lengte van zo’n twintig meter bewaard gebleven en vertoont een bouwtechniek die kenmerkend is voor Gallische vestingwerken uit het einde van de IJzertijd.
Een belangrijke archeologische vondst in Parijs
De vondst dateert van deze zomer, maar werd pas op 23 september openbaar gemaakt. Uit de eerste koolstof-14-analyses blijkt dat de houten onderdelen dateren van tussen 200 en 10 v.Chr. Aan de voet van de muur hebben de onderzoekers ook een Gallische speerpunt gevonden. Achter de muur strekt zich een kunstmatig platform van zand en grind uit dat wel twee meter dik is, nog een aanwijzing die wijst op een versterkte omwalling.
En daar krijgt deze ontdekking een heel andere dimensie. Julius Caesar schreef in „De Gallische Oorlog“ over een Lutetia dat bezet werd door de Parisii en op een eiland in de Seine lag. In 52 v.Chr. zouden de inwoners, toen ze geconfronteerd werden met de Romeinse troepen van Labienus, hun oppidum in brand hebben gestoken en de bruggen hebben vernield om de opmars van de Romeinen te vertragen.
Maar de muur van het Hôtel-Dieu vertoont juist sporen van een hevige brand. Rondom de muur zijn verkoolde gevelstenen, verbrande zaden en resten van een door vlammen verwoest houten gebouw gevonden. Het is natuurlijk verleidelijk om hier een verband te leggen, maar de archeologen blijven voorzichtig: de exacte datering van de muur moet nog worden vastgesteld en de functie ervan moet nog worden bevestigd.
Er is lang gediscussieerd over de locatie van het Gallische Lutetia. Er zijn talrijke Gallo-Romeinse overblijfselen op de linkeroever, van de arena’s tot de thermen van Cluny, maar het ontbrak aan tastbaar bewijs van een versterkte Gallische nederzetting op het Île de la Cité .
Tweeduizend jaar na de gebeurtenissen die Caesar beschreef, heeft de ondergrond van het Île de la Cité dus misschien nog niet al zijn geheimen prijsgegeven. En als de komende analyses de huidige hypothese bevestigen, zou deze muur wel eens het eerste directe archeologische bewijs kunnen zijn van de Gallische stad die aan Parijs voorafging.