Iedereen kent De Denker van Rodin. Maar bijna niemand weet waar hij naar kijkt. Het beeld, dat in de tuin van het Rodin-museum staat, is voor velen het eeuwige beeld van de dromer… maar dit werk is door de kunstenaar nooit bedoeld als een man die in zijn gedachten verzonken is. Het was bedoeld om boven een deur te staan en naar beneden te kijken. We leggen het je uit!
In eerste instantie was het geen denker, maar Dante
In 1880 gaf de staat Rodin de opdracht voor een monumentale deur voor een museum voor decoratieve kunsten dat uiteindelijk nooit gebouwd zou worden: La Porte de l’Enfer, geïnspireerd op De Goddelijke Komedie van de Florentijnse dichter Dante Alighieri. Oorspronkelijk zou deze deur versierd moeten worden met het beeld van De Denker, dat in het timpaan geplaatst zou worden.
Deze stelt eigenlijk Dante zelf voor, voorovergebogen, terwijl hij de cirkels van de Hel bekijkt die hij net heeft beschreven. Sommige interpretaties zagen er ook Chronos, Hades of de schepper in die naar zijn werk staart, hoewel het museum zelf geen uitsluitsel geeft. Eén ding is in ieder geval zeker: dit lijkt in niets op de rustige mijmering die men er vaak aan toeschrijft. Zelfs zijn houding straalt geen rust uit: zijn tenen klemmen zich vast aan de sokkel, zijn linkervuist ligt gesloten op zijn knie, zijn rug staat gespannen en zijn rechterelleboog steunt op het tegenoverliggende bovenbeen in een draaiing die geen enkel lichaam lang volhoudt.
Rodins beeld denkt met zijn spieren, niet met zijn voorhoofd. Het beeld werd in 1888 voor het eerst op zichzelf tentoongesteld en werd in 1904 vergroot. Het is vandaag de dag nog steeds een van de meest gereproduceerde werken uit de hele Franse beeldhouwkunst.
Zestien jaar lang stond het voor het Pantheon, daarna werd het in een tuin van drie hectare geplaatst
Voordat hij in de tuin van het Rodin-museum werd geplaatst, stond De Denker zestien jaar lang voor het Panthéon. Nu staat hij tussen de buxusstruiken op zijn sokkel, met zijn blik gericht op La Porte de l’Enfer aan de andere kant van de tuin. De Dichter en zijn poort kijken elkaar dus weer aan, op een paar tientallen meters afstand van elkaar. Om hen heen spreken De Burgers van Calais de voorbijgangers in de Rue de Varenne aan, troont Ugolin midden in de vijver en leunt Balzac tegen de contouren van Les Invalides. De tuin is bij de toegangsprijs inbegrepen, dus koop je kaartjes voor het Rodin-museum en trek ruim een uur uit voor buiten.
Musée Rodin : billets coupe-file - 4.85 · 71 reviews
En als je de drukte liever vermijdt, ga dan naar Meudon, in het park van de Villa des Brillants, waar een ander monumentaal exemplaar waakt over het graf van Rodin en zijn vrouw Rose Beuret.