Voor sommigen is het gewoon een standbeeld, voor anderen staat het symbool voor seksueel misbruik. Al 28 jaar zorgt het standbeeld van Dalida in Montmartre voor discussie. Het is onlangs gerestaureerd door het stadhuis van Parijs, maar was jarenlang verkleurd door de duizenden handtastelijke toeristen die over haar borsten hadden geaaid… Dus, gewoon een kunstwerk of een echt maatschappelijk onderwerp? We leggen het je uit!
De buste van Dalida: al meer dan 20 jaar dagelijkse vernielingen
De buste van Dalida, gemaakt door beeldhouwer Aslan ter gelegenheid van de tiende verjaardag van het overlijden van de zangeres, staat in Montmartre. Een plek die de artieste erg dierbaar was, want ze woonde maar een paar meter van de plek waar de buste nu staat.
Oorspronkelijk was hij bronskleurig, maar door een vreemde ‘traditie’ is de kleur langzaam aangetast. Het donkerbruin is namelijk op een heel specifieke plek geleidelijk goudkleurig geworden: de borsten! De reden? Een oud bijgeloof dat het geluk zou brengen als je Dalida’s borsten aanraakt.
De arme vrouw is niet de enige die voortdurend te maken heeft met ongewenste aanrakingen… Overal in Europa krijgen verschillende standbeelden van vrouwen dezelfde behandeling, zoals ‘De vrouw van de Rijn’ in Berlijn of ‘Molly Malone’ in Dublin… zo erg zelfs dat er een echte vraag in de discussies is opgekomen: waar houdt de traditie op en waar begint de banalisering van seksueel geweld?
Gewoon een traditie of een banalisering van seksueel geweld?
Dat is de vraag die kunstenaar Luz zich stelde, die op 8 maart een op maat gemaakt harnas voor de buste van Dalida ontwierp. Dit met spiegels versierde korset had als doel “dat de dader zijn spiegelbeeld in de spiegel ziet”. Rondom die spiegels stonden teksten die aanzetten tot zelfreflectie: „Kijk wat je doet, kijk naar jezelf.”
Om het nog moeilijker te maken, waren er overal op de buste, maar ook in het sluitsysteem, naalden geplaatst om het verwijderen ervan te vertragen. Het korset werd uiteindelijk op 8 maart om 10.50 uur door een voorbijganger verwijderd…
In de laatste week van juli is het stadhuis van Parijs begonnen met restauratiewerkzaamheden om de oorspronkelijke patina van de buste te herstellen, met als doel het werk weer zijn oorspronkelijke uiterlijk te geven. Bezoekers van over de hele wereld konden zo een egaal ogende buste bewonderen… iets wat de broer van de artieste, Orlando, niet kon waarderen, omdat hij de ophef rond het kunstwerk niet begrijpt. In een interview met RTL legde hij uit dat dit „liefdevolle“ gebaar, waarbij de borsten van Dalida worden aangeraakt, „geluk zou brengen“ en dat de borsten misschien een beschermende en moederlijke figuur vertegenwoordigen voor degenen die ze aanraken…
In een recent persbericht heeft het stadsbestuur aangegeven dat het wil blijvennadenken over „de beste manier om Dalida te eren“ ter gelegenheid van de 40e verjaardag van haar overlijden, in 2027. Wordt dus vervolgd!