Achter de straatnamen van het 4e arrondissement gaan middeleeuwse verhalen schuil die vaak haaks staan op het huidige beeld van de wijk. Ontdek dit stukje van het Parijs van weleer tijdens een historische wandeling!
Van gebroken brood tot een vrouwonvriendelijk uithangbord
Vlak bij de Stravinsky-fontein: de Rue Brise-Miche heeft zijn naam niet te danken aan iets schunnigs. Deze straat is eigenlijk ontstaan uit de oude Rue Taillepain. Precies op deze plek maakten de bakkers het brood en kwamen de monniken uit de buurt hierheen om ‘de broodlaf te breken’, of ‘een hapje te eten’, zoals je dat vandaag de dag nog steeds zegt.
Verderop heette de rue Le Regrattier vroeger „rue de la Femme-sans-Tête“. Als je daar vandaag op de hoek een heilige ziet die tijdens de Revolutie werd vernield en onthoofd – en waarvan het hoofd inmiddels weer is teruggeplaatst –, dan is de oorsprong van de naam heel anders. De naam komt van een oud café waarvan het uithangbord een vrouwonvriendelijk motto droeg, waarin stond dat een vrouw alleen goed was als ze geen hoofd had om te zeuren… We zijn maar blij dat de naam sindsdien is veranderd!
Koninklijke Fauves en belastingvrijstellingen
De geschiedenis van de wijk is ook gekenmerkt door de dierenwereld. De Rue des Lions-Saint-Paul getuigt van de aanwezigheid van echte katachtigen in deze buurt. Ja hoor, in de 14e eeuw had koning Karel V hier zijn persoonlijke menagerie gevestigd, die direct in de tuinen van zijn koninklijke residentie was aangelegd…
De Rue des Francs-Bourgeois is dan weer een perfect voorbeeld van een historische valkuil. Hoewel het tegenwoordig een van de meest chique straten van de Marais is, verwijst de naam naar een heel andere realiteit. In de 14e eeuw was een ‘franc-bourgeois’ geen welgestelde inwoner, maar iemand die zo arm was dat hij ‘franc’ werd verklaard, oftewel vrijgesteld van alle belastingen. Dat staat ver af van het glamoureuze en, laten we eerlijk zijn, ietwat chique imago van deze buurt.
En jij, wist jij dat?