Onze route begint bij nummer 24, waar de 193 Gallery is gevestigd. De ruimte maakt meteen indruk door zijn lichtinval en volume. Momenteel is hier de tentoonstelling The Mystical Point of View van Rob Tucker te zien (tot 18 april), waarin de Nieuw-Zeelandse kunstenaar acrylverf en olieverfsticks over elkaar heen aanbrengt en zijn werken vervolgens met epoxyhars verzegelt. Het resultaat: landschappen met diepe, bijna vloeibare kleuren die je blik onweerstaanbaar naar zich toe trekken. In een andere zaal ontdek je de dromerige doeken van de Indiase kunstenaar Pavan Kavitkar. De galerie is verrassend groot en strekt zich uit over meerdere zalen en zelfs een bovenverdieping.
@benarpea kunstgalerie Parijs
Een paar stappen verderop, op 21 rue Béranger, biedt de Ben Arpéa Galerie een totaal meeslepende ervaring. De kunstenaar heeft de hele ruimte in een doek veranderd door rechtstreeks op de muren te schilderen. Je stapt letterlijk zijn hypergrafische wereld binnen, waar zelfs het meubilair deel uitmaakt van de installatie. Een speelse en gedurfde aanpak die breekt met het traditionele format van een tentoonstelling.
Als je verder loopt in de straat, die vernoemd is naar de 19e-eeuwse dichter Pierre-Jean de Béranger, vind je op nummer 15 de DS Galerie. Pierre Dumaire presenteert daar zijn tentoonstelling L’heure Fauve (tot 28 maart). Zijn bijzonderheid is dat hij op zijde schildert, een techniek die zijn werken een ongelooflijke zachtheid en vloeiendheid geeft. De kleuren vermengen zich met een delicatesse die zijn intieme scènes een prachtige pasteltint geeft.
data-instgrm-permalink="https://www.instagram.com/reel/DVdJAvFjPP3/?utm_source=ig_embed&utm_campaign=loading" data-instgrm-version="14" style=" background:#FFF; border:0; border-radius:3px; box-shadow:0 0 1px 0 rgba(0,0,0,0.5),0 1px 10px 0 rgba(0,0,0,0.15); margin: 1px; max-width:540px; min-width:326px; padding:0; width:99.375%; width:-webkit-calc(100% - 2px); width:calc(100% - 2px);">
Recht tegenover, op nummer 13, zit Brémond Capela. Om er te komen, moet je een zware deur van een gebouw openen, een geplaveide binnenplaats oversteken en aanbellen. Dan gaat er een deur open naar een spectaculaire tentoonstellingsruimte onder een enorm glazen dak . Het is er rustig en het programma verandert elke zes weken, dus je kunt elke keer weer iets nieuws ontdekken.
Voor onze laatste stop maken we een kleine omweg naar de Rue Charles-François Dupuis 8. Galerie Estace heeft een collectie van belangrijke hedendaagse kunstenaars. Tijdens ons bezoek viel het werk van Stephen Peirce in de groepstentoonstelling Masterpieces (part I)(tot 12 februari) vooral op. Zijn schilderijen zijn super realistisch, bijna fotografisch. Ook de architectuur van het gebouw, met zijn wenteltrap en gewelfde stenen kelder, is zeker een bezoek waard.
Waarom zou je er eens binnenstappen?
Deze wandeling laat zien dat kunst in Parijs overal te vinden is, vaak op plekken waar je het het minst verwacht. Deze galeries zijn een geweldig alternatief voor drukke musea. De toegang is vaak gratis en de ontvangst is veel persoonlijker. Je hebt de tijd om de werken te bekijken, de sfeer op te snuiven en te genieten van een rustig moment, weg van de drukte.
galeries voor hedendaagse kunst Parijs
Dus, de volgende keer dat je door de stad wandelt, wees nieuwsgierig. Ga die deuren binnen, zelfs als ze intimiderend lijken. Galeriehouders zijn gepassioneerde mensen die graag vertellen over de kunstenaars die ze vertegenwoordigen.