Tegenwoordig komen bezoekers de schilderijen van Monet, Renoir of Van Gogh bewonderen in een van de beroemdste musea van Parijs. Toch sleepten op dezelfde plek, iets meer dan een eeuw geleden, gehaaste reizigers hun koffers voort voordat ze in de trein stapten. Het Musée d’Orsay was vroeger een ultramodern treinstation, met perrons, loketten, liften en zelfs een luxueus hotel. Een verbazingwekkend verhaal, zeker omdat dit iconische gebouw in de jaren 70 bijna helemaal gesloopt was.
Dit jaar viert het museum dat het 40 jaar geleden voor het publiek werd geopend
Het begint allemaal aan het einde van de 19e eeuw. Parijs bereidt zich voor op de Wereldtentoonstelling van 1900, en de spoorwegmaatschappij van Parijs naar Orléans wil haar treinen dichter bij het centrum van de hoofdstad brengen. In plaats van te stoppen bij het station Austerlitz, kunnen reizigers uit het zuidwesten van Frankrijk binnenkort direct uitstappen aan de oevers van de Seine, tegenover de Tuilerieën.
Aanbevolen artikelen
De beste tentoonstellingen die je nu (en heel binnenkort) in Parijs kunt bezoeken
Demonstratie in Parijs morgen, zaterdag 14 november: 30.000 tot 60.000 mensen verwacht, welke route staat er op het programma en welke verstoringen zijn er mogelijk?
Architect Victor Laloux ontwierp toen een monumentaal gebouw, dat op 14 juli 1900 werd ingewijd, na slechts twee jaar bouwen. Achter de elegante stenen gevel schuilt een waar technisch hoogstandje: een metalen constructie, elektrische aandrijving, bagageliften en 16 spoorlijnen in de kelder.

De grote hal is 138 meter lang en 32 meter hoog. Reizigers kunnen ook overnachten in het aangrenzende hotel, waar in het restaurant en de feestzaal prestigieuze recepties worden gehouden.
Maar de vooruitgang haalde dit toch revolutionaire station uiteindelijk in. De treinen werden steeds langer en vanaf 1939 waren de perrons niet meer geschikt voor de langeafstandslijnen. Het eindstation verloor toen zijn belangrijkste functie en bediende alleen nog de voorsteden.
In de jaren 70 had het Musée d’Orsay een modern hotel kunnen worden
Het vervolg van het verhaal is bijna net zo verrassend. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het station gebruikt om pakketten naar gevangenen te versturen. Na de bevrijding werden er mensen opgevangen die uit gevangenschap waren teruggekeerd. Daarna werd het een filmdecor, onder andere voor *The Trial* van Orson Welles, voordat het tijdelijk onderdak bood aan een theatergezelschap en veilingen.
In de jaren 70 dreigde het oude station zelfs te worden gesloopt om plaats te maken voor een groot, modern hotel. Het project is uiteindelijk nooit van de grond gekomen. Het gebouw werd in 1973 beschermd als historisch monument en in 1978 officieel geklasseerd, waarna het werd uitgekozen om een museum te huisvesten dat gewijd is aan de kunst van de 19e eeuw.
De architecten Renaud Bardon, Pierre Colboc en Jean-Paul Philippon behielden de architectuur van Victor Laloux, terwijl de Italiaanse Gae Aulenti de binnenruimtes opnieuw ontwierp om de kunstwerken tentoon te stellen.
Het resultaat is vandaag de dag nog steeds te zien. De voormalige treinhal is de grote, met beelden omzoomde centrale ruimte geworden, op de bovenste verdiepingen vind je tentoonstellingszalen en het museumrestaurant zit nog steeds in de oude eetzaal van het hotel. Zelfs de grote klokken herinneren aan het vroegere leven van het gebouw.
Ter gelegenheid van zijn veertigste verjaardag organiseert Orsay onder andere een feestweekend op 5 en 6 december 2026, met concerten, ontmoetingen en activiteiten. Een mooie kans om een plek te herontdekken waarvan de architectuur bijna net zoveel verhalen vertelt als de tentoongestelde kunstwerken.
Locatie: Musée d’Orsay, esplanade Valéry-Giscard-d’Estaing, Parijs 7e.
Openingstijden: van dinsdag tot en met zondag, van 9.30 tot 18.00 uur, op donderdag tot 21.45 uur. Maandag gesloten.